Hong Kong - praktyka z IAESTE

Dzień 62 - wylot, czyli ostatni dzień w Hong Kongu

2011-05-04T16:09:00.000-07:00

Środa. Ostatni dzień w HK. Wylot planowany był o godzinie 11 z lotniska na wyspie Lantau. Obudziłem się o godzinie 7.30 i już o 8.15 miałem oddany pokój. Procedura była bardzo starannie wypełniona. Najpierw zadzwoniłem po panią ochroniaż, która następnie przyszła do pokoju, sprawdziła jego stan, poczęstowała się moimi 'Kukułkami', które mi jeszcze zostały, a następnie podsunęła pisemko do podpisu. Ordnung muss sein :)

Na szczęście do Polski nie leciałem sam. Razem ze mną tym samym lotem leciał Adam z Warszawy. Wspólnie więc udaliśmy się na lotnisko. Oczywiście A21 z Hung Hom i po 40 minutach byliśmy na terminalu 1.

Lotnisko w HK posiada jeden z największych terminali pasażerskich świata. W 2009 obsłużył ponad 46 mln pasażerów!

Wnętrze lotniska jest bardzo nowoczesne, ponieważ cały port lotniczy został zbudowany w 1998. Nowy port wybudowano niwelując poziom dwóch wysp i usypując platformę na której powstało lotnisko.

Lotnisko posiada dwie 3800-metrowe równoległe drogi startowe pozwalające na równoczesne starty i lądowania.

Odprawa bagażowa przeszła bez problemów, chociaż obawialiśmy się z kolegą jakiś kar na nadbagaż. Na wadze moja walizka miała 24.5kg (20kg limit) :D

Lot do Moskwy był przyjemny i trwał 10h. W Moskwie czekaliśmy około 3h, jednak z powodu burz i deszczów nasz lot do Warszawy się opóźnił o godzinę. Po wylądowaniu na Okęciu myślałem, że to już wszystko... Jednak okazało się, że mój bagaż zaginął, więc musiałem zgłosić ten fakt . Mocno zdenerwowany i zmęczony wsiadłem do auta rodziców, z którymi dojechałem już do Gliwic. Na szczęśćie bagaż się odnalazł (bałagan na Moskiewskim lotnisku) i już na drugi dzień mogłem się cieszyć moją walizką.

Na koniec chciałbym podziękować wszystkim, którzy czytali mojego bloga i oglądali zdjęcia. Mam nadzieję, że się podobało :)

Dzień 61 - dim sum i promenada, czyli przedostatni dzień w HK

2011-05-04T15:40:00.000-07:00

Wtorek - przedostatni dzień w Hongkongu. Niestety 2 miesiące praktyki przeleciały tak szybko, intensywnie i wspaniale, że nawet się nie spostrzegłem, a nadszedł czas powrotu. Jako, że wiele osób podobnie jak ja miało zaplanowane powroty, to postanowiliśmy jeszcze po raz ostatni przejść się na tradycyjne śniadanie dim-sum.

Wybraliśmy się do dzielnicy Mong Kok i przez prawie pół godziny szukaliśmy pewnej restauracji, w której serwowany dim sum był na prawdę jednym z najlepszych w mieście.

Zamówiliśmy sobie wiele potraw, i faktycznie muszę stwierdzić, iż były to wyborne dania. Jedne z lepszych posiłków jakie jadłem przez ostatnie 2 miesiące :)

Pod koniec przeszliśmy jeszcze przez targ w celu kupienia ostatnich pamiątek.. Popołudniu natomiast miałem czas na pakowanie walizek i sprzątanie pokoju. A było co sprzątać :P

Ostatni wieczór w Hongkongu spędziliśmy na pożegnalnej kolacji w restauracji wietnamskiej. Tak naprawdę większość z nas widziała się ostatni raz w życiu. No chyba, że postanowimy się znów spotkać gdzieś w Europie.

Po smakowitej kolacji udaliśmy się na promenadę porozmawiać i napić się piwka. Wcześniej w sklepie Christian nie byłby sobą, gdyby nie nabroił - tym razem stłukł mi butelkę piwa :)

Na ławkach z widokiem na zatokę Vicoria Harbour siedzieliśmy do 1 w nocy, mimo, że o 11 rano miałem wylot z HK :P

To był piękny ostatni wieczór w Hong Kongu... Ostatnie spojrzenie na nocną panoramę tego niesamowitego miasta...

Dzień 60 - rybacka wysepka Cheung Chau

2011-05-04T13:39:00.000-07:00

Po powrocie z Chin w poniedziałek około południa postanowiłem, że nie zmarnuję tego dnia i zaplanowałem sobie podróż na wyspę Cheung Chau. W akademiku poznałem Kanadyjczyka - Mark'a, który przyjechał odwiedzić jednego z moich polskich kolegów - Artura. W ten sposób zyskałem kompana na poniedziałkowe zwiedzanie. Oczywiście zanim się zebraliśmy była 15, więc po 40minutowej przeprawie promowej na wyspie byliśmy ok. 16.

Zamieszkana przez rybaków Cheung Chai leży 12km na południowy zachód od brzegu wyspy Hongkong. Rozmiar i stosunkowo łagodne ukształtowanie terenu sprawiają, że większość atrakcji można pokonać pieszo, co też zrobiliśmy.

Po wyjściu z promu trafiamy na ruchliwą promenadę Praya Street. Uliczka ciągnie się wzdłuż dość sporego portu.

Spotkać na niej można wiele rowerków mijających pieszych, natomiast po bokach roi się od restauracji i lokalnych kramów.

Po wejściu wgłąb wioski można spotkać świątynię Pak Taia. Wyróżnia ją dach z figurkami smoków z barwnej szkliwionej ceramiki, rzeźbione granitowe filary, ołtarz ze złoconego drewna i malowidła ścienne.

Przed świątynią znajdziemy także charakterystyczne kadzidełka i kamienne podobizny smoków.

Idąc dalej wąskimi uliczkami...

...trafiamy na plażę Tung Wan - z drugiej strony wyspy. Dlaczego tak szybko? Otoż tam gdzie leży centrum, wyspa ma szerokość kilkuset metrów :)

Na plaży nie było zbyt wiele osób, jednak to ze względu na pogodę, która była niezbyt ciekawa. Moją uwagę zwrócił znak nakazujący zgłoszenie zauważenia pływających rekinów!

Wracamy do centrum wąskimi uliczkami pełnymi sklepów, rowerów i pieszych... Miejscami jest tak wąsko, że markizy sklepów po ich obu stronach niemal stykają się.

Nieco dalej spotkaliśmy świątynię Tin Hau z kolorowymi figurkami zdobiącymi jej dach.

Dalej promenada Tai Hing prowadzi wzdłuż wybrzeża.

Podążając nią spotykamy ustawione w rzędzie trawlery rybackie.

Dochodzimy tym samym do mini osady, gdzie na skraju znajduje się miniaturowych rozmiarów kolejna świątynia Tin Hau. Jak się zjawiliśmy to kaznodzieja już zamykał, jednak na naszą prośbę uchylił drzwi tak byśmy mogli zajrzeć do wnętrza :)

Tin Hau to bogini morza i rybaków, więc nie nieopodal stoi masz z rybackiej dżonki.

Na półwyspie obok świątyni znajdował się także taras z widokiem na pobliski port oraz okoliczne wyspy.

Wracając tą samą ścieżką skręciliśmy w krótki szlak wiodący do jaskini Cheung Po Tsaia. Legenda głosi, że ów słynny pirat trzymał tam łupy. Niestety jaskinia jest bardzo wąska, nie oświetlona i bez odpowiedniego sprzętu lepiej tam nie schodzić.

Drogę powrotną postanowiliśmy wytyczyć przez skaliste wybrzeże południowej części wyspy.

Wśród ogromnych skał i głazów chowały się malownicze, dzikie plaże.

Przemierzając pobliski szlak musieliśmy się nieźle namachać rękami - owady atakowały nas ze wszystkich stron.

Schodząc na dół zawiłą uliczką osady zastał nas bajkowy zachód słońca.

W centrum bliżej portu życie nocne dopiero się rozpoczynało, jednak my udaliśmy się na prom do Hongkongu, tym samym kończąc przygodę z wysepką Cheung Chau.

Zbliżając się do centrum HK, podziwialiśmy ścisłe centrum wyspy Hongkongu z wieżowcem IFC na czele.

Była to ciekawa wycieczka, jednak nie tak fascynująca jak bym się spodziewał czytając w przewodniku :)

Dzień 59 - [Chiny] Pałac Jingjang, Seven Stars Park i dwie pagody w Guilin

2011-03-10T13:41:00.000-08:00

Nazajutrz, po niespełna 5h snu, wstaliśmy by udać się na śniadanie, a następnie przeznaczyć niedzielę na zwiedzanie Guilin. Widok z okna hostelu był bardzo oryginalny...

...a wnętrze hostelu bardzo czyste i porządne, w stylu europejskim...

W barze, przy recepcji można było zamówić europejskie śniadanie, jednak nie po to przejechaliśmy 1000km wgłąb Chin, aby jeść jajecznicę na boczku :)

Zapuściliśmy się na okolicę w poszukiwaniu jakiejś knajpki, żeby się posilić.. Wędrowaliśmy ulicami, uliczkami, gdzie oprócz sex-shopu, odwiedziliśmy 'otwarte' sklepy i "bary".

O kontrasty nie trudno na ulicach Guilin... Poniżej bary i restauracje ;)

W końcu trafiliśmy do dziwnego miejsca, gdzie samemu można było sobie skomponować zupę... Na blacie leżały warzywa, makarony oraz przyprawy. Zamówienie okazało się łatwe, bo wystarczyło wskazać palcem co się chciało :) Cena? Śmieszne 5 Yuanów, czyli 2zł :)

Bardzo smaczne, ale mega ostre :P Wracając zwróciliśmy uwagę na organizację ruchu na ulicach miasta, a właściwie na jej brak...

Każdy jeździ jak chce, światła nie są ważne, a babcia na rowerze nie ma obaw wymuszając pierwszeństwo rozpędzonej ciężarówce... Nawet po chodniku jeżdżą motorami...

Po powrocie do hostelu dalej nie wiedzieliśmy co chcemy zobaczyć, na co się zdecydować, bo to duże miasto, więc zapytaliśmy recepcjonistki w hostelu. Okazało się, że za śmieszną cenę możemy sobie wynająć przewodnika po Guilin, wraz z busikiem. Na początku myśleliśmy, że to jakaś bajka, jednak zaryzykowaliśmy i okazało się, że był to strzał w dziesiątkę... Za ok. 10zł od osoby, mieliśmy do dyspozycji minibus'a wraz kierowcą i przewodnikiem na cały dzień!

Jako pierwszy punkt wycieczki, przewodnik zaproponował nam kompleks pałacowo-parkowy "Solitary Beauty Peak". Wejście do parku otwiera reprezentacyjna brama miasta "Jingjiang Prince City".

Po przejściu przez dziedziniec wchodzimy po kamiennych schodach do pałacu Wang Cheng z dynastii Ming.

W środku typowe stroje dla tej epoki, prezentacje multimedialne i makiety.

Dalej mijaliśmy spory gmach, który obecnie pełni rolę uniwersytetu.

Dla kolegi Christian'a z Niemiec ciekawszy jednak był pachołek stojący na drodze :) [1]

Następny na naszej drodze znalazł się ogród chiński, gdzie przed słońcem można było schronić się w małych pawilonach.

Christian znów nie byłby sobą, gdyby nie spróbował swoich sztuczek akrobatycznych. [2]

Dookoła rozpościerał się wielki staw, nad którym rozpościerał się zygzakowaty most kamienny.

Staw sąsiadował natomiast z wysokim wzgórzem skalistym, na którego szczyt planowaliśmy się wspiąć. Wokół wzgórza przeliśmy ścieżką udekorowaną tradycyjnymi czerwonymi lampionami.

Droga na szczyt wzgórza prowadziła przez 306 kamiennych schodów, których pokonanie w 40 stopniowym upale jest niebywale męczące.

Na swojej drodze spotykaliśmy wiele ciekawych motywów...

Jednak widoki jakie można podziwiać u szczytu rekompensują poniesiony trud i wysiłek.

Z góry widać całe miasto Guilin, które wkomponowane jest wprost w wystający las skalistych gór wapiennych.

Na szczycie znajduje się też także mała świątynia.

Z tarasu widokowego, możemy podziwiać bliźniacze wzgórze oraz rzekę Li River, po której poruszają się statki wycieczkowe.

Udając się schodami w dół, nie śmiałbym nie pokazać kolejnego wyczynu Christiana - wejście na sztuczną półkę ze stromych schodów. [3]

Z daleka udało mi się wypatrzeć kościół katolicki :)

U stóp wzgórza znajduje się przyjemna restauracja, gdzie królują lampiony i żółte parasole.

Dalej udaliśmy się do jaskini, która była miejscem kultu religijnego. Na ścianach kaplic znajdowały się podobizny przodków i klęczniki wraz z skarbonkami.

Gdzie indziej znów stały posągi Buddy...

... a komnaty były podświetlone kolorowymi światłami.

Zwiedzanie całego kompleksu zajęło nam około 3 godzin. Jako następny punkt programu wybraliśmy "Seven Stars Park", czyli ogromny wszechstronny kompleks parkowy, słynący z kilku ciekawych budowli i miejsc widokowych.

Co najlepsze przewodnik, za każdym razem załatwiał nam bilety i czekał poczciwie na nas w busiku przed wejściem.

Park pełny jest malowniczych ścieżek, mostków, oczek wodnych, które otacza bujna roślinność, kwiaty i drzewa.

Bardzo ciekawy okazuje się plac "Glory of China", gdzie na półkolistym murze, znajdują się płaskorzeźby wszystkich słynnych motywów i zdarzeń z historii Chin.

Przed placem rozpościera się ogromna wolna przestrzeń, której koniec ma miejsce przy pawilonie, gdzie obecnie mieszczą się kawiarnie i restauracje.

W cieniu, pod drzewami można spotkać lokalną społeczność oddającą się grze w karty, czy też madżonga...

Jednym z symboli Seven Stars Park jest most Flower Bridge. Zbudowany w dynastii Song, jest najstarszym mostem w Guilin. Każdej wiosny i lata, dekorowany jest przez ludzi kwitnącymi kwiatami - stąd nazwa.

O wiele ciekawiej most wygląda z dalszej perspektywy. Szczególnie, gdy weszliśmy do połowy pewnego wzgórza, skąd widać też całe miasto.

Wracając na główną ścieżkę mogliśmy podziwiać chiński pawilon wkomponowany w skały wzgórza.

Już wtedy większość z nas miała dość upału...

Nie poddaliśmy się i zmierzając ku wodospadom, zauważyliśmy ciekawe małpie posągi. W tym momencie nasz 'German Monkey', czyli Christian zaprezentował swoje akrobacje... [4]

Spacerując po parku otaczała nas piękna sceneria, nawet jeżeli były to toalety publiczne, to były one genialnie wkomponowane w architekturę ogrodów.

Tuż obok szumiących wodospadów, można było sobie zrobić zdjęcie z okazałymi pawiami.

Niespotykany motyw, to chińskie zdania wyryte na kamieniach wodospadów, czy też rzeźbiony żółw :)

Jednak to co mnie najbardziej rozśmieszyło to znak 'Uwaga woda':)

Wodospady wpadały do malowniczego stawu, otoczonego przytulnymi miejscami do odpoczynku.

Bardzo sympatyczne wydały mi się stolik i stoliczki w kształcie małych grzybków :)

Przy głównej alejce spotkaliśmy sprzedawcę, który własnoręcznie wykonywał ciastka z sezamu. Najpierw ubijał wielkim młotem kruchy materiał, a następnie formował gotowe batoniki.

Niestety nie starczyło nam czasu na zobaczenie słynnych gór w kształcie wielbłąda (Camel Hills), bo byliśmy już spóźnieni na umówioną godzinę przy wejściu do parku. W drodze powrotnej spotkaliśmy za to prawdziwe małpy bawiące się na gałęziach drzew...

Moją uwagę przykuło także zgromadzenie przy wielkiej skale wzgórza. Otóż wszyscy zgromadzeni po prostu chłodzili się przy wejściu do jaskini.

Sama jaskinia była dość mała. Parę stalagmitów podświetlonych kolorowymi światłami.

Zaraz przy głównej bramie znajdowała się świątynia o tradycyjnej chińskiej architekturze, złożona z wielu pawilonów.

Była to jedna z ciekawszych i bardzo 'prawdziwych' świątyni jakie widziałem w HK i Chinach.

Dookoła paliło się wiele kadzideł, a w tle przechadzali się mnisi.

Ciekawy kształt miała jedna z ławek na dziedzińcu świątyni.

To był koniec naszej wycieczki do Seven Star Park. Zrobiliśmy się głodni, więc kierowca zaproponował nam pewną restaurację, która była dość droga jak na Chiny, jednak standard był na bardzo wysokim poziomie. Obsługę stanowiły piękne młode dziewczyny, wystrój restauracji był bardzo elegancki.

Jednak w momencie, gdy zapytaliśmy o jakąś pozycję z menu (a konkretnie o węża), zaprowadzili nas na zaplecze, gdzie w klatkach znajdowały się zwierzęta, które każdy może sobie zamówić :|

W klatkach są węże, kaczki, świnki morskie, bażanty, a także wielkie ryby w akwariach...

Nie zdecydowaliśmy się na żadne ze zwierząt z klatki, tylko zamówiliśmy standardowe potrawy. Trochę nam apetyt zmalał po widoku zaplecza...Jednak jedzenie było bardzo dobre i przy tym elegancko podane.

Największą atrakcją restauracji byliśmy oczywiście my. Przez cały czas pobytu, przy naszym stole stało kilka kelnerek, które dyskutowały o tym jacy jesteśmy przystojni :D Bynajmniej tak nam przetłumaczył przewodnik... :)

Po sporym posiłku udaliśmy się w ostatni punkt wycieczki - nad jezioro gdzie w centralnym miejscu stoją dwie pagody - Słońca i Księżyca.

W dzień pagody nie prezentują się tak okazale, jak po zmierzchu, gdy włączone jest oświetlenie. Dlatego też postanowiliśmy odpocząć tu aż do zmierzchu. Tutaj wspólne zdjęcie z kierowcą i przewodnikiem.

W trakcie oczekiwania na zachód słońca, spacerowaliśmy brzegiem jeziora, przy którym znajdowały się parki i restauracje.

Na końcu ścieżki ulokowano małe molo z potężną płytą w kształcie medalu. Najlepsze miejsce na podziwianie dwóch pagód.

Gdy zaszło słońce i nastał wieczór, pagody rozbłysły dwoma odcieniami światła. Adekwatnie do nazwy, Pagoda Słońca świeciła na żółto, Pagoda Księżyca na biało. Poniższe zdjęcia tuż po zapaleniu podświetlenia...

Najbardziej zaskakującym wydarzeniem dzisiejszego dnia okazało się spotkanie z Piotrkiem i Anią z Polski, którzy byli razem z nami na wymianie z IAESTE w Hong Kongu i również wybrali się na wycieczkę do Guilin, jednak nie z naszą ekipą... Niby wiedzieliśmy, że będziemy w tym mieście w tym czasie, ale nikt się nie spodziewał spotkania przy dwóch pagodach :)

Wracając do busika, chłopaki dorwali świecącą kulę i się do niej przylepili. W tym oczywiście Christian [5]

Trzeba przyznać, że było to bardzo widowiskowe zakończenie całego dnia w Guilin. Dwie pagody są symbolem miasta i właśnie w nocy wyglądają najlepiej.

Jako, że około 20.00 mieliśmy pociąg powrotny do Shenzen, to musieliśmy wrócić do hostelu przed 19.00 i podziękować przewodnikowi i kierowcy za całodzienną wycieczkę po Guilin.

W tym momencie nasz weekend w Chinach dobiegł końca i przed nami 13 godzinna podróż powrotna do Hong Kongu. Tam jeszcze w pociągu poznaliśmy pewną dziewczynę ze Szwecji, która już od miesiąca podróżuje sama po Azji.. Udzieliliśmy jej parę wskazówek a propos HK i pożegnaliśmy na stacji metra w Hung Hom.

W akademiku byliśmy w poniedziałek o 11 rano... bogaci w 3 dniowe doświadczenia z wycieczki Chin :) To był genialny weekend w doborowym towarzystwie i mnóstwem wrażeń!

Dzień 58 - [Chiny] Rejs tratwą po Li River, jaskinie i clubbing w Yangshou

2011-02-27T08:07:00.000-08:00

Pobudka w pociągu była bardzo przyjemna, a widok zza okna zmienił się drastycznie. Zamiast wielkich betonowych budynków, mogliśmy podziwiać szerokie połacie pól ryżowych oraz małe, skromne wioski, których domy zbudowane były wg. tradycyjnej chińskiej architektury.

Pociąg miał 2 godziny opóźnienia, a wagony jechały w przeciwną stronę, niż wieczorem :) Do Guilin przybyliśmy ok 9 rano i staraliśmy się znaleźć hostel "Guilin Flowers", który to wcześniej zarezerwowaliśmy przez internet. (http://www.hostelworld.com/hosteldetails.php/Guilin-Flowers-International-Hostel/Guilin/9508) Nocleg w 4-os pokoju kosztował nas około 3 Euro :)

Jednak zanim dotarliśmy do hostelu, zapytałem o drogę przypadkowego turystę - nie wierzyłem swoim uszom, jak się okazało, że turysta odpowiedział po polsku - "nie wiem" :D Był to student z Bydgoszczy, który wybrał się na podróż do Chin :) Nie znał on drogi, więc szukaliśmy dalej... zaczepił nas typowy nagabywacz turystyczny, oferując nam spływ rzeką Li River. W czasie rozmowy pytał skąd jestem, a na odpowiedź, że z Polski odparł : "aaa, president kaczynsky, crash plane, dead" ... Nie skorzystaliśmy z jego usług, ale przynajmniej pokazał nam hostel.

Wchodząc do hostelu poczułem się jakoś tak bardziej europejsko :) Bardzo sympatyczna recepcjonistka zaproponowała nam rejs rzeką Li River, co poniekąd było naszym głównym celem wyprawy. Mieliśmy tylko 10 min na pozostawienie rzeczy w pokojach. Kierowca już czekał na nas pod hostelem. Kiedy wsiedliśmy do busika, okazało się, że w środku siedzi nasz rodak z Bydgoszczy - Tomek :)

Wspólnie rozpoczęliśmy podróż w stronę rzeki Li River. Już podróż busikiem przez miasto dostarczało niesamowitych wrażeń. Ludzie poruszają się wszystkim i wszędzie nie zważając na znaki, światła, pieszych. Istny młyn :) Po wyjeździe z miasta, nasza trasa biegła przez dziurawe drogi, na których kierowca ani myślał zwalniać. Tak nas wytrzepało, że po wyjściu z busika miałem pełno siniaków na d... :P Przeżyliśmy też chwilę grozy, gdy kierowca wyprzedzał ciężarówkę i nie przejmował się, że jedzie czołowo na autobus. Minęliśmy się na lusterka, a ja miałem czarne myśli... W mijanych wioskach widziałem kobiety jadące na rowerze z dziećmi na plecach. Ogólnie wielkie kontrasty: biedna wieś gdzie przy stodołach stoją najnowsze mercedesy. Jednym słowem: dzikość :D

Po około godzinie dzikiej jazdy, wysiedliśmy nad brzegiem Li River, gdzie mogliśmy zakupić napoje, owoce, czy też pamiątki.

Do brzegu rzeki przycumowane były nasze dwie, połączone ze sobą tratwy, którymi wyruszyliśmy na 4 godzinną wyprawę.

Tratwy wykonane były z plastykowych rur imitujących drzewo bambusa, wyłożone równą podłogą, na której znajdowały się ławeczki lub krzesełka. Wszystkie tratwy miały też zadaszenie w razie deszczu.

Bardzo cieszyliśmy się, że nie zdecydowaliśmy się wcześniej na podróż statkiem wycieczkowym. Podróż tratwą miało swój niepowtarzalny klimat.

Sternik, który nie mówił ani słowa po angielsku, był tak miły i za każdym razem gdy mijaliśmy ciekawe góry, starał się nam wytłumaczyć ich nazwę oraz skąd ona pochodzi.

Widoki były malownicze - nietypowe góry, jaskinie, dzikie brzegi, na których często można było spotkać zwierzęta.

Na tratwie mogliśmy się zrelaksować podziwiając przepiękne krajobrazy.

Podróżowały z nami 2 sympatyczne turystki Chinki oraz jedna lokalna dziewczyna z dzieckiem. Nikt nie potrafił rozmawiać po angielsku :P

No i oczywiście poznany w Guilin polak z Bydgoszczy :)

Pogoda tego dnia nie była najciekawsza, ale to ponoć bardzo częste zjawisko. Jako, że był weekend to wokół nas pełno było podobnych tratw z turystami.

Ciekawą skałę pokazała nam sternik - kształt ułożenia warstw geologicznych przypominał rybę.

W połowie naszej podróży zatrzymaliśmy się w przystani, aby zjeść posiłek.

Było to ciekawe doświadczenie. Otóż menu tłumaczone było chyba przez Google Translate, bo takiego dania jak "Yellow close to the chicken" albo "Red-cooked" nigdy wcześniej nie spotkałem :D

Sama knajpka była bardzo przyjemna. Wystrój typowo chiński, z czerwonymi lampionami itp. Zajrzałem też na tyły - do kuchni... Dobrze, że zrobiłem, to po zjedzeniu obiadu :)

Jedzenie, jednak było smaczne, a piwko do obiadu perfekcyjnie komponowało się z daniami.

Co ciekawe, jedna kelnerka nosiła śpiące dziecko na plecach :)

Po skończonym posiłku wracając do przystani zatrzymaliśmy się przy lokalnych kobietach, które sprzedawały wieńce z kwiatów, orzechy, czy też owoce za śmiesznego 1 Yuan'a. Patrząc na takie osoby, aż żal nie dać tych 60 groszy..

Dalej płynąc w dół rzeki, sternik pokazał nam paczkę papierosów, na którym logo przedstawiało krajobraz, który w danej chwili mogliśmy podziwiać.

Analogicznie, docierając do końca spływu, mogliśmy zobaczyć pejzaż z banknotu 20 Yuan'ów :)

Po zakończeniu rejsu, czekał na nas podstawiony busik bez drzwi... wyobraźcie sobie jazdę 70km/h po leśnych wertepach... Modliłem się, żeby nie wypaść :D

Dojechaliśmy jakimś cudem do miasteczka Xingping. Tam kierowca wysadził nas z busika i kazał wsiąść do normalnego lokalnego autobusu rejsowego.

O dziwo wszystko było już opłacone! W środku nie było miejsc siedzących, ale to nie problem - dostaliśmy plastikowe stołeczki, aby usiąść w przejściu :) Poznaliśmy tam parę podróżników z Belgii, którzy nawet oddali nam mapę miasteczka Yangshou i poradzili co powinniśmy zobaczyć.

Zgodnie z ich radami oraz tym co pisało w przewodnikach w internecie, wypożyczyliśmy rowery i wybraliśmy się na wycieczkę poza miasto :) Było to niesamowite uczucie wolności i szybka metoda na zobaczenie okolicy...

Przewodniczka prowadziła nas do miejsca skąd mieliśmy się udać do słynnych jaskini ukrytych w górach Yangshou. Po drodze spotkaliśmy rolników pracujących w polach ryżowych., okoliczne wioski w których lokalni sprzedawcy cieszyli się na widok turystów :)

Ciekawy był też kurort na jednej z odnóg Li River, gdzie na tratwach z parasolkami można było wypoczywać pijac drinki i spożywając zamówione w restauracji posiłki.

Po pół godziny jazdy, dojechaliśmy do miejsca, gdzie mogliśmy zapiąć rowery na kłódkę, kupić ręcznik, kąpielówki i wyruszyć busikiem do jaskini Water Cave.

I znów jechaliśmy zawrotną szybkością po polnych drogach.. Tak na prawdę, nikt nie miał pewności, ze nie wywiozą nas gdzieś do dżungli, a później okradną i zamordują :P A tak to wyglądało, bo byliśmy sami w busiku, a trasa przebiegała przez dzikie bezdroża..

Na szczęście dotarliśmy do celu, gdzie starsze kobiety oferowały ręcznie wykonane 'japonki' i inne pamiątki.

Przy wejściu powiedziano nam, że nie możemy robić tam zdjęć w środku, bo jest niebezpiecznie i aparat może wpaść do wody. Zostawiliśmy więc wszystko w skrytkach (oczywiście bez pewności, że nie mają zapasowego kluczyka :D). Na szczęście nic nie zginęło.

Wejście do jaskini możliwe było tylko poprzez wjazd łódką. Trzeba było się nieźle nagimnastykować, bo sufit był bardzo nisko, a dodatkowo w powietrzu latały nietoperze...

W środku przewodnik po angielsku opowiadał nam o figurach z stalaktytów i stalagmitów, wiele z nich było kolorowo podświetlona, ale największą atrakcją była kąpiel w błocie...

Było to ciekawe doświadczenie, mimo, iż błotko było bardzo zimne :P Powyższe kilka zdjęć wykonanych zostało przez obsługę.. Każde kosztowało 5 Yuanów. Wtedy dopiero się dowiedzieliśmy czemu nie wolno było wnosić swoich aparatów :)

Po opłukaniu z błotka udaliśmy się do tarasów, które wypełnione były gorącą wodą ze źródeł. Skały tworzyły specyficzne niecki i w ten sposób mogliśmy się wygrzać w naturalnych wannach :) Definitywnie zasłużony relax po całym dniu zwiedzania.

Powrót odbył się znów trochę na dziko, bo brakło miejsca w busiki, a nie chcieliśmy zostać tam sami... Udało się dojechać do miejsca, gdzie zostawiliśmy rowery. Wracaliśmy nie oświetloną drogą, sami nie mając ani jednego światła w rowerach :D Nie powiem, ciekawie.

Ale ciekawsze to dopiero były widoki całego Yangshou otoczonego podświetlonymi górami. Krajobraz niebywały, warty wycieczki do tej mieściny.

Ale to nie koniec. Najciekawsze dopiero się zaczęło, gdy wyszliśmy na słynną ulicę West Street. Turystów tu co nie miara, i z tego względu po bokach deptaka stało pełno stoisk z pamiątkami itp.

W całej okolicy roiło się od kameralnych restauracji, knajpek, a także hucznych dyskotek i klubów.

Klimat miejsca był niesamowity. Kultura chińska mieszała się z nowoczesnością. Wszystko tętniło życiem. Atmosfera nocnego clubbingu udzieliła się wszystkim. Jednak najpierw chcieliśmy coś zjeść.

Trafiliśmy perfekcyjnie, do pewnej knajpki, gdzie kelnerka nas bardzo polubiła.

Zamówiliśmy dwie ryby w piwie. Tak, właśnie 'Beer Fish' jest tradycyjnym specjałem Yangshou.

Oprócz tego wypiliśmy sporą liczbę butelek piwa, które jednak nie jest tak mocne jak europejskie.

Ale co najważniejsze, chcieliśmy iść na imprezę w pobliskich klubach, ale ostatni autobus do Guilin (gdzie mieliśmy nocleg) odjeżdżał o 23. Z pomocą przyszła nam zaprzyjaźniona kelnerka, która załatwiła nam mini busika na 3 w nocy! Przekazaliśmy jej tylko 50Yuan'ów zaliczki i busik o 3 miał czekać na nas pod knajpą! Podróż 100km do Guilin kosztowała nas około 10zł od osoby - to niesamowicie tanio!

Mając zapewniony powrót do hostelu, poszliśmy do klubu. I zaczęło się :)) Otoczyły nas lokalne dziewczyny i zaproponowały drinki, tańce i... zdjęcia. Tak one kochają fotografować się z turystami.

Zabawa była przednia, wszyscy bardzo mili, wyszaleliśmy się co nie miara. Zmienialiśmy kluby jak rękawiczki, bo wstęp był wolny wszędzie. Jednak ceny drinków były już europejskie...

Po udanych wojażach wyszliśmy na ulicę, aby coś przekąsić. I tutaj zaczęli nas zagadywać lokalni 'alfonsi' czy nie chcemy 'bum-bum' za 200 Yuan'ów... Oczywiście odmówiliśmy!

Po przekąskach udaliśmy się do wyznaczonego miejsca, gdzie czekał na nas umówiony busik. Około 4 nad ranem byliśmy gdzieś w milionowym Guilin, na szczęście miałem wydrukowaną mapę i pokazałem, gdzie znajduje się nasz hostel. To był niesamowity dzień - chyba najciekawszy z całej mojej praktyki!

Dzień 57 - [Chiny] Pociąg do Guilin

2011-02-22T09:37:00.000-08:00

Piątek. Rozpoczyna się ostatni weekend w HK, a w sumie to w Chinach. Otóż, już dużo wcześniej zebraliśmy ekipę 7 śmiałków, chętnych zwiedzić prawdziwe Chiny, a mianowicie miejscowości położone ponad 1000km wgłąb lądu. Tydzień wcześniej kupiliśmy bilety na pociąg z Shenzen do Guilin. Bilet z rezerwacją miejsca w kuszetce 'hard sleepers' (czyli 6 łóżek w przedziale) kosztował ok. 300 HKD w jedną stronę. Kolega Adam rezerwował bilety 1 dzień później i okazało się, że dostał już tylko 'soft sleeper'(4 łóżka, przedział zamykany) w cenie 400HKD. Także mieliśmy wiele szczęścia, ponieważ i tak 6 osób miało bilet w tym samym przedziale :)

Dzień wyjazdu był także ostatnim moim dniem w pracy. Oczywiście ukończyłem projekt w całości, nawet napisałem do niego instrukcję. Szef był zadowolony i pożegnaliśmy się w bardzo miłej atmosferze.

Wracając do wyjazdu, to już ok 15.00 zebraliśmy się na dworcu Hung Hom, aby udać się metrem do Shenzen. Shenzen to ogromne miasto przemysłowe, znajdujące się tuż na granicy Hong Kongu i Chin. Podróż metrem trwa ok. 40 minut. Tutaj musieliśmy przejść odprawę celną i udać się na dworzec kolejowy.

Ku zdziwieniu dworzec był śmiałych rozmiarów. Nie można wejść na teren budynku bez okazania ważnego biletu. Dlatego nie uświadczymy tu żadnych żebraków itp. Na samym dworcu pełna kultura. Sala odjazdów wyglądała trochę jak sala odlotów na lotnisku. Przejrzyście zaznaczone były poczekalnie wraz z elektronicznymi tablicami informującymi pasażerów o odjeździe ich pociągu. Dookoła pełno sklepów i restaturacji. Tylko pozazdrościć takich dwrorców.

W końcu ok. 17.00 wsiedliśmy do pociągu. Z zewnątrz przypominał nasze polski PKP Intercity. W środku już mniej. Oczywiście na plus tego chińskiego. Czyste, zadbane korytarze, działające toalety no i bardzo wygodne kuszetki. W 'hard sleepers' mieściło się 6 łóżek, wszystkie z czystą pościelą i klimatyzacją w suficie.

Adam miał 4 łóżka w droższym 'soft sleepers'. Tam już nawet w przejściu rozłożony były czerwony dywan a w oknach wisiały firanki... Były jeszcze przedziały 'de luxe' z 2 łóżkami, fotelem, stolikiem i telewizorem. Taka przyjemność kosztuje 500HKD :) Dodam jeszcze, że cały pociąg składał się z wagonów sypialnych. Pojedynczych miejsc nie było.

Ludzie nas bardzo ciepło przywitali. Już na wstępie zapoznaliśmy się z podróżującą młodzieżą. Graliśmy w karty, mafie itp.

Później poszliśmy do wagonu restauracyjnego i... kupiliśmy wódkę za 6zł :D Coś niesamowitego, żeby w pociągu wszystko było tak tanie. Każdy z nas zamówił sobie kolację. Ja wziąłem rybkę za niecałe 10zł :) Dania były bardzo smaczne i tanie, równie jak lokalne piwo. W wagonie spędziliśmy sporą część wieczoru.

Około godziny 23.00 po kilku akrobacjach, poszliśmy spać, aby nazajutrz rano obudzić się 1000km od Hongkongu...

Dzień 56 - klasztory w Tuen Mun, park Mei Foo i targ w Sham Shui Po

2011-02-21T11:25:00.000-08:00

Kilka dni temu dostałem cynk od Borisa z Belgii, że warto odwiedzić klasztory taoistyczne w daleko położonej części miasta - Tuen Mun. Dlatego też w czwartek postanowiłem się tam wybrać. Niestety nikt nie był chętny na taką wyprawę, więc wziąłem tylko swój aparat i udałem się na stację metra. Podróż trwała dobre 45 minut. Spoglądając na mapę HK, Tuen Mun leży na zachodnim krańcu Nowych Terytoriów.

Jest to miejscowość, w którym królują niekończące się rzędy wieżowców. Jednak wśród nich kryje się kilka miejsc wartych odwiedzin.

Najbliżej stacji metra znajduje się klasztor Ching Chung Koon. Dojechać tam można krążącą po Nowych Terytoriach pasażerską kolejką LTR (coś w rodzaju naszych europejskich tramwajów).

Ogromny kompleks jest jednym z największych taoistycznych miejsc kultu w Hongkongu. Ponoć w weekendy i święra rozległe tereny świątynne zapełniają się wiernymi i zwiedzającymi. Ja praktycznie byłem tam sam :)

Zbliżając się do centralnej części nie sposób nie zauważyć pawilonów przodków, które mieszczą tysiące drewnianych tabliczek przodków. Podczas nabożeństw, ku pamięci zmarłych przed tabliczkami pali się ofiary z papieru.

Zaraz obok pawilonów przodków znajduje się wielka, ostentacyjna brama prowadząca do głównej części kompleksu.

Równolegle do bramy znajduje się oczko wodne, w którym pływają złote rybki, a dookoła rozciąga się wielkie zadaszenie.

Na środku znajduje się zaś miniaturowa pagoda.

Idąc dalej docieramy na plac przed głównym budynkiem świątyni.

Na placu znajduje się kolejna, charakterystyczna brama.

Na przeciwko niej umiejscowione schody, prowadzą na taras, gdzie oprócz miejsca na kadzidła znajduje się sporych ciekawie zaprojektowana fontanna.

Ornamenty głównego budynku robią wrażenie. Każdy detal jest tu bardzo precyzyjnie wykonany.

Śmiałą bryłę świątyni wieńczy pomarańczowy dach, podtrzymywany przez Tung-bina, jednego z ośmiu taoistycznych Nieśmiertelnych.

Po jego bokach stoją założyciel tego odłamu taoizmu Wong Chung Yeung i jego uczeń Kiu Chang Chun.

Na głównym ołtarzu znajduje się magiczny miecz, za pomocą którego, Lu zabijał demony, packa na muchy używana do odpędzania pecha i tykwa pełna leczniczych ziół.

Na dziedzińcu świątyni wiszą spiralne kadzidełka, na których wierni wieszają swoje prośby.

Pod zadaszeniem na dziedzińcu zanjdują się także wielkie donice na kadzidła wbijane w popiół. Ludzie podpalają je garściami i po odmówieniu modlitwy wstawiają w donice.

Obok dziedzińca stoją mini kapliczki strzeżone przez posągi smoków itp. Wszystko to w otoczeniu pięknych słoneczników.

Za głównym placem na murze znajduje się wielka płaskorzeźba, na której zilustrowano wyobrażenie wszechświata wg tutejszej religii.

Jeszcze dalej usytuowany jest ogród w stylu chińskim z zygzakowatym mostem przez staw, prowadzącym do niewielkiego pawilonu.

Świątynia znana jest z hodowli drzewek bonsai i festiwalu na ich cześć organizowanego co roku na wiosnę.

W położonym na lewo od głównej świątyni budynku można kupić kupon na wegetariański obiad w przyklasztornej stołówce.

Po zwiedzeniu całego kompleksu postanowiłem zobaczyć jeszcze jedną świątynię - Miu Fat. Niestety było już po 16.00 jak dotarłem do jej bram. Świątynia była już zamknięta.

Wokół filarów przy wejściu do tej bogato zdobionej buddyjskiej świątyni owijają się złocone smoki, drzwi pilnują kamienne słonie i lwy, a na krawędziach łukowato wygiętego dachu rzędem stoją porcelanowe figurki mitycznych bestii.

W tle widać nowoczesny kompleks, który stylem odbiega od tradycyjnej architektury, a jego dach ma kształt kwiatu lotosu. Jego granice wyznacza nowoczesna brama w stylu chińskim.

Wracając w stronę stacji metra postanowiłem zagłębić się jeszcze w jedną uliczkę Tuen Mun.

Ciekawy kontrast można spotkać na tych ulicach. Na tle nowoczesnych budynków mieszkalnych wiją się stragany, na których panuje bałagan, brud, a wszystko wygląda jak by miało się zawalić.

Na rogach ulic, w brudnych zaułkach siedzą ludzie, czytając gazetę i nie przejmując się szybkim życiem centrum Hongkongu.

Na przeciwko takich zaś miejsc znajdziemy luksusowe wille.

Wracając do miasta, umówiłem się z Bali'm na wieczorny spacer po bazarze, w celu kupna pamiątek itp.

Jednak po drodze miałem jedną przesiadkę w Mei Foo. Podczas przechodzenia na drugą linię, zza okna zauważyłem ciekawy park. Jako, że miałem trochę czasu postanowiłem się przejść dookoła. Był to "zwykły park" otoczony zewsząd wieżowcami.

Ogród chiński stanowił część parku. Nie brakowało tu malutkich mostków, pagody i stawów ze złotymi rybkami...

Reszta parku to plac zabaw dla dzieci oraz kompleks sportowy.

Całość robi wrażenie i jest bardzo przyjemną odskocznią od miejskiego zgiełku. Mieć taki park u stóp swojego bloku to istny skarb.

Po zachodzie słońca, parę stacji metra dalej, wylądowałem na targu Sham Shui Po, w niemożliwie przeludnionej dzielnicy na obrzeżach Mong Kok.

Na stoiskach można kupić głównie komputery, sprzęt elektroniczny, a także ubrania, zabawki, gadżety.

Co ciekawe, można tu kupić sobie tzw. "złoty numer" na komórkę. Wygląda na to, że sprzedawcy wykupili wszystki startery, wydrukowali ich numery na kartkach i jeżeli komuś się spodoba może sobie wybrać :)

Na koniec jeszcze przeszliśmy się na Mong Kok i pojechaliśmy do akademika.

Uff... to było ciekawe popołudnie:)

Dzień 55 - Wieżowce, świątynie, targi i parki w centrum HK

2011-02-08T14:44:00.000-08:00

Na środę zaplanowałem sobie odwiedzenie drugiego co do wysokości drapacza chmur w Hong Kongu - IFC. Był to też pierwszy test mojego nowego obiektywu 50mm f/1.8.

Dojazd do wieżowca zajął nam około pół godziny, autobusem, pieszo, kładkami, tunelami.

Aby wjechać na jakiekolwiek piętro IFC należy pokazać paszport w recepcji. Wtedy otrzymujemy identyfikator tymczasowy oraz przechodzimy przez bramki strzeżone przez wojsko. O co chodzi? Otóż, na 55 piętrze IFC (jedyne udostępnione turystom) znajduje się mennica Hong Kongu, wraz z wystawą o historii waluty w HK oraz biblioteką.

Szkoda, że widok z tej strony wieżowca pozwala na podziwianie jedynie budynków centrum HK. Utrudnione jest zatem robienie zdjęć w stronę zatoki. Jednak i tak widok z tej wysokości jest imponujący. Tym bardziej, jeżeli mamy ochotę poczytać dobrą książkę w czytelni.

Naszym następnym celem był budynek Bank of China Tower. Aby wjechać na 42 piętro, podobnie należało pokazać paszport i odebrać identyfikator. Tu na szczęśćie nie było już wojska, a sam punkt widokowy był skierowany ku zatoce.

Z tarasu widokowego widać w tym momencie IFC, w którym byliśmy dosłownie przed chwilą. Tuż nad zatoką widoczna jest powierzchnia zatoki, która zostaje zaadaptowana pod zabudowę.

Dalej postanowliśmy odwiedzić światynię Man Mo, jednak jak większość świątyń w HK, i ją zamknęli nam dosłownie przed nosem :( Świątynia Man Mo to najstarsze w Hongkongu miejsce kultu. Stoi ona u stóp wieżowców na rogu ulic Hollywood i Ladder Street.

Zaraz obok znajdują się ciekawe sklepy z antykami.

To jest dopiero wstęp do galerii przy Cat Street. Roi się tam od staroci, antyków, rzeźb oferowanych przez niektóre z wielu obskurnych sklepików w stylu 1001 drobiazgów.

Dalej wsiedliśmy w tramwaj przy Western Market i udaliśmy się do Causeway Bay do Parku Wiktorii, największego na wyspie zieleńca.

Są tu korty, basen, place zabaw, zagajniki, kawiarnia, trawniki do gry w kule, boiska piłkarskie i tory do jazdy na wrotkach lub joggingu.

Cały czas do parku schodzą się rzesze miłośników tai chi.

Z parku wracaliśmy w kierunku Times Square przez sam środek zatłoczonej dzielnicy Causeway Bay.

Ulice pełne są ekskluzywnych sklepów, które kontrastują znowuż z małymi sklepikami z przekąskami i tanim jedzeniem.

Tego dnia na Times Square ludzie wpatrzeni byli w wielki telebim, na którym pokazywano wiadomości z Tajlandii, gdzie miał miejsce zamach na autobus.

Po chwili udaliśmy się do wnętrza centrum handlowego na Times Square. Miało ono 11 poziomów, z czego 7 widocznych z samego dołu, a 4 ponad dachem. Wszystko wyłożone marmurem i szkłem, aż kipiało od bogactwa.

Ciekawe wydały mi się wystawy niecodziennych pianin do gry...

Zjazd z najwyższego piętra możliwy byl windą umiejscowioną na zewnątrz bryły budynku. Bardzo ciekawy widok na cały plac.

Dalej przechodziliśmy przez targ z owocami. Nie powiem smakowo - kolorowo :)

Na koniec wycieczki postanowiliśmy zjeść. I tu trochę żałowałem, bo siadając do stolika przy ulicy, wydawać by się mogło, że jest to jedna z tańszych 'restauracji'...

A nie dość, że ceny okazały się być zbliżone do tych z klimatyzowanych lokali, to jeszcze jedzenie było niedobre. To był jeden z moich najgorszych posiłków w HK, mimo, iż jedzenie z zewnątrz prezentowało się całkiem nieźle.

Dzień 54 - Droga z akademika na campus PolyU

2011-02-08T11:00:00.000-08:00

Jako, że powoli zbliżałem się do końca mojej praktyki, to postanowiłem wziąć aparat ze sobą na politechnikę i udokumentować moją codzienną trasę z akademika do biura.

Droga zajmowała około 10 minut zaczynając od przejścia kładką obok akademika,

obok parku,

przejścia pod autostradą,

przejścia nad torami kolejowymi,

obok wejścia do centrum handlowego,

tunelem obok stacji metra,

kolejną kładką nad wielopasmową autostradą przy wjeździe do tunelu Cross Harbour

i przystankami autobusowymi,

aż do wejścia na campus politechniki :)

Na samej uczelni jest bardzo zielono i czysto. Wszystkie budynki są w miarę nowe, a pomiędzy nimi rozpościerają się sporych rozmiarów dziedzińce.

Pod ziemią ulokowana była stołówka.

Udało mi się też wjechać na najwyższe pietro jednego z gmachów, gdzie z sali senatu można było podziwiać okolice campusu.

Na koniec jeszcze parę zdjęć z campusu, m.in. zdjęcie drzwi do mojego miejsca pracy - Student Affair Office.

Tego dnia wieczorem udałem się na zakupy do ShaTin oraz Mong Kok w celu kupna pamiątek tzw. suwenirów :) Przy okazji zdecydowałem się też na kupno zewnętrznego dysku twardego 500GB oraz obiektywu do lustrzanki DT 1.8/f 50mm. Ogólnie na interesie zaoszczędziłem ok 200zł w porównaniu z cenami w Polsce :)

Dzień 53 - Photo stickers, czyli głupie zdjęcia z automatu

2011-02-08T10:22:00.000-08:00

Po weekendzie pełnym wrażeń w Macau, poniedziałek nie wyróżniał się niczym specjalnym oprócz wieczornego wyjścia na miasto.

Nasza koleżanka Jeska postanowiła zabrać praktycznie wszystkich do centrum fotograficznego, które pełne było maszyn do robienia zdjęć. Już wyjaśniam o co chodzi :) Otóż, wchodzi się w kilka osób do różnych mini studiów fotograficznych i za pomocą spustu robi się wspólne zdjęcia w różnych pozycjach. Każda maszyna posiada inny motyw przewodni. Następnie po wyjściu można sobie dane zdjęcie odpowiednio zmodyfikować dodając różne efekty specjalne, cienie, znaczki itp. To tak naprawdę największa zabawa.

Nie inaczej było w naszym wypadku. Po zrobieniu paru głupkowatych zdjęć przeszliśmy do ich edycji oraz wydrukowania jednej kopii, którą to później zeskanowaliśmy i rozdaliśmy wszystkim praktykantom. Poniżej efekt :)

Dzień 52 - Szlakiem kolonialnych zabytków Macau

2011-01-07T13:23:00.000-08:00

Kolejny dzień w Macau, czyli niedzielę postanowiłem spędzić na szerszym poznaniu centrum i zwiedzeniu najciekawszych zakątków tej malowniczej wyspy-miasta-państwa :)

Razem z Gosią rozpoczęliśmy spod kasyn Lisboa, do którego dojechaliśmy, oczywiście darmowym, busikiem. Najwyższe kasyno Macau, czyli Grand Lisoba, posiada 58 pięter i mierzy 261m. U stóp hotelu znajduje się potężne lobby i kasyno w kształcie kuli. Całość robi wrażenie...

Kiedy pod kasyno podjeżdżają najdroższe limuzyny świata, po drugiej stronie ulicy, na podróżnych (tych trochę mniej zamożnych) czekają riksze. Większość rikszarzy wygląda na zmęczonych życiem...

My udaliśmy się w stronę centralnego placu, który można nazwać "rynkiem" Macau. Idąc ulicami Macau, mamy wrażenie pomieszania styli - pomiędzy budynkami w kolonialnym, europejskim stylu przebijają się nowoczesne wieżowce.

Sercem starówki jest plac Senatu (Largo do Senado), który pokryty jest charakterystycznym brukiem w biało-czarne wzory i z obleganą przez tłum fontanną.

Przy placu znajduje się też kilka wyremontowanych gmachów z czasów kolonialnych.

Po północnej stronie placu usytuowany jest kościół św. Dominika, jeden z najlepszych przykładów portugalskiego budownictwa kolonialnego.

Wnętrze kościoła jest równie zachwycające, szczególnie kamienny ołtarz o kremowej barwie, zdobiony skręconymi kolumnami. Co najlepsze w kościele jest trochę chłodniej niż na zewnątrz :)

Przy kościele skręciliśmy w wąską, brukowaną alejkę, która tętni życiem lokalnych sklepów i lokali. Dosłownie 'tętni' ponieważ, przejście wśród tak dużego tłumu to nie lada wyzwanie.

Po przejściu alejki dotarliśmy do pozostałości katedry św. Pawła i słynnych kamiennych schodów.

Ze świątyni zbudowanej w XVII wieku ocalała tylko fasada. Można na nią wejść od tyłu i podziwiać widoki z tarasu (z jednej strony kontury dawnej katedry, z drugiej ścisłą zabudowę starówki.

Tuż obok, wznosi się Fort na Górze (Fortaleza do Monte), na który można wejść zwykłymi lub wjechać ruchomymi schodami z Muzeum Makao. Niestety nie wiedziałem o schodach ruchomych i pokonałem trasę w niesamowitym upale o własnych siłach... Już podczas wspinaczki widoki były malownicze.

Po przejściu przez bramę w potężnych rozmiarów murach, trafiłem na szczyt budowli, który zamieniony został w ogród.

Wokół fortecy usytuowane były armaty. Otóż fort wznieśli jezuici w XVII wieku.

Praktycznie z każdej strony murów można było podziwiać panoramę całego miasta.

Dalej spacerowaliśmy malowniczymi uliczkami, aby dotrzeć do kościoła św. Antoniego.

Stoi on w miejscu pierwszej kaplicy w Makau.

Na przeciwko kościoła św. Antoniego rozpościera się Ogród im. Camoesa, pełen zieleni, krętych ścieżek, głazów, figowców i gajów bambusowych. W parku roi się od mieszkańców spędzających wolny czas na grach i odpoczynku.

Z drugiej strony ogrodu znaleźliśmy małe sanktuarium. Mała pagoda i parę ołtarzy tworzyło niesamowity klimat, tym bardziej, że wkomponowane były we wzgórze.

Oddalając się od wzgórza przechodziliśmy przez dość biedną (tak mi się wydaje) dzielnicę. Szczególnie ciekawe są charakterystyczne bloki z balkonami i małymi okienkami.

Przez przypadek znaleźliśmy się pod kasynem Ponte 16, gdzie po wejściu odwiedziliśmy galerię Michael'a Jackson'a. Pełna była rekwizytów z podpisem MJ, nie brakowało jego stroi, a także interaktywnych ekspozycji.

Po przejściu korytarzy wyłożonych w całości "złotem" (a raczej farbą) dotarliśmy do równie ekskluzywnej recepcji, skąd udaliśmy się do wyjścia.

W drodze powrotnej do placu Senatu można było zrobić zakupy w wielu ciekawych sklepach. Cała ulica była ciekawie skonstruowana, ponieważ chodnik przebiegał pod budynkami, a sklepy umieszczono wgłąb.

Z drugiej strony serca starówki stoi gmach Leal Senado, czyli lojalnego senatu. Budynek posiada imponującą fasadę z białego gipsu, na której znajdują się zielone okiennice. Budynek może poszczycić się wspaniałym foyer, skąd do ogrodów prowadzą kamienne schody.

Dalej postanowiliśmy udać się na malowniczy plac św. Augustyna. Wokół niego oprócz kościoła św. Augustyna stoi kaplica św. Józefa. Na placu znów królowała biało-czarna kostka brukowa.

Naszą wycieczkę kontynuowaliśmy małymi uliczkami na południe wyspy. Co zwróciło moją uwagę to plątanina kabli na blokach, sklepik w którym produkty były tak zakurzone, że wątpię, aby kiedykolwiek tu ktoś kupował oraz bardzo stary budynek w chińskim stylu.

Po drodze spotkaliśmy kolejny kościół. Nawet obchodzono jego 450 lecie.

Obok znajdował się przyjemny skwerek, gdzie postanowiliśmy odpocząć na chwilę.

Po krótkim odpoczynku mijaliśmy także budynek koszar w kolonialnym stylu, gdzie para młoda robiła sobie zdjęcia ślubne...

Na końcu uliczki trafiliśmy do świątyni A-Ma, najstarszego miejsca kultu w Makau. Poświęcona jest królowej niebios A-ma. Co ciekawe, nazwa "Makau" pochodzi od wyrażenie A-Ma Gau, czyli "zatoka A-Ma".

Niestety było już późno i świątynia była zamknięta. Mogliśmy za to podziwiać słońce zachodzące w cieniu pobliskich gór.

Jako, że znajdowaliśmy się nad brzegiem zatoki, postanowiliśmy przejść się drewnianym molo skąd było widać wewnętrzny port i przygraniczne tereny Chin.

Będąc już na południowym cypelku wyspy, bez problemu mogliśmy dostrzec kolec wieżowca Macau Tower (338 m), jak dotąd najbardziej niebosiężnego budynku w mieście.

Na 61. piętrze działa obrotowa restauracja, a także organizowane są skoki na bungee. Jest to najwyższy budynek, z którego można skakać na bungee na świecie. Dwóch moich znajomych z praktyki w HK skoczyło :)

Wzdłuż północnego brzegu jeziora Sai Van wiedzie Avenida da Republica. Przypomina europejskie bulwary, a spacer wśród drzew , kamiennych murów, brukowanych ścieżek i skwerków to prawdziwa przyjemność.

Wzdłuż alei stoją eleganckie wille, a i także np. ambulatorium.

Aleja kończy się opodal stojącej na niewielkim wzgórzu rezydencji konsula Portugalii. Budynek przypomina kształtem zamek.

Z tego miejsca cały czas dobrze widoczna jest wieża Macau. Cała okolica wieczorem staje się bardzo urokliwa.

Naszą całodzienną wycieczkę zakończyliśmy podziwiając prześliczną panoramę kasyn znajdujących się w centrum Macau.

I jeszcze bonus: złota karoca przed jednym z kasyn :D

Po powrocie do akademika Gosi i spakowaniu swoich rzeczy, udałem się busikiem do przystani promów. Tam jednak spotkała mnie niespodzianka. Otóż wszystkie bilety na godziny wieczorne do HK zostały wyprzedane. Jedyną opcją było kupno droższego biletu klasy Lux. Mimo, iż byłem w porcie o 21, to załapałem się na prom o 22.30. Na szczęście na pokładzie w cenie biletu był posiłek oraz napoje :)

W HK o 12 w nocy metro już nie jeździ, jednak mi się poszczęściło, bo złapałem autobus pod sam akademik. Ten szalony weekend zapamiętam do końca życia :)

Dzień 51 - Venetian, czyli największe kasyno na świecie

2011-01-02T06:05:00.000-08:00

Wizyta w Zhuhai'u nie była jedyną atrakcją soboty. Po powrocie z Chin i krótkim odpoczynku postanowiliśmy zjeść kolację oraz odwiedzić największe na świecie kasyno - Venetian.

Na kolację wybraliśmy się z grupką nowo przybyłych studentów z Europy. Dziewczyny z Francji, Anglii i Belgii przyjechały na wymianę i przez pół roku będą się uczyć na uniwersytecie Macau. Poniżej główne wejście na uczelnie.

Po drodze do restauracji wstąpiliśmy do ciekawego kasyna, którego wystrój został wykonany w klimacie mitologii greckiej.

Tuż przed lokalem na ulicy mieszkaniec Macau urządzał dziwny rytuał. Otóż rozstawił jedzenie na chodniku i zapalił kadzidełka dookoła, a w wielkiej beczce rozpalił ognisko. Nie wiem dlaczego i po co, ale widok dość niecodzienny.

W restauracji jadłem owoce morza z ryżem, zapiekane sosem. Nie wszystkie składniki były smaczne, jednak ogólna ocena dania na plus.

Po posiłku wyruszyliśmy w stronę Venetian. Przechodziliśmy przez malowniczą "starówkę". Piszę w cudzysłowie, ponieważ wszystko było nowe - bruk, kolumny, latarnie.

Najciekawsza była malutka świątynia w jednej z uliczek...

Po kilkunastu minutach spaceru dotarliśmy przed gmach kasyna Venetian. Jest to siostrzany budynek firmy Sands z Las Vegas. Venetian w Macau to największy hotel w Azji, a 5 największy powierzchniowo budynek na świecie.

Kasyno znajduje się w sąsiedztwie kasyna City of Dreams. Całość stylizowana jest na Wenecję.

Przed kasynem rozpościera się jezioro oraz kanały z gondolami. Ściany wzorem przypominają te z włoskiego miasta.

Przed wejściem czujemy się jak na placu Św. Marka. Jest to też miejsce, w którym młode pary decydują się na zdjęcia ślubne...

Na wejściu do kompleksu wita nas złocista rzeźba, a sklepienie imituje rzymski styl.

Zresztą cały wystrój kasyna jest utrzymany w tym klimacie. Wszędzie kipi bogactwo i przepych...

Stoły do gry mieszczą się na kilku piętrach. Tam jednak zdjęć nie wolno robić :P

Udaliśmy się za to do aleji Grand Canal. Jest to nic innego jak ekskluzywne centrum handlowe z butikami umiejscowionymi w sceneri kanałów weneckich.

Atmosfera miejsca jest trochę kiczowata, jednak cel architektów został osiągnięty. Czujemy się jak w prawdziwej Wenecji, bowiem środkiem po kanale przepływają gondole, a nad wodą przebiegają mostki i kładki. Spacerując galerią z każdym nowym pomieszczeniem robi się coraz ciemniej - od dnia, przez popołudnie, wieczór, aż do nocy :)

Całość zatacza koło i po kilkunastu minutach docieramy do placu Św. Marka, który to już jest w nocnej scenerii.

Jako, że Gosia ze znajomymi często bywali już w Venetian, to postanowili nam pokazać kompleks basenów ulokowanych na jednym z pięter hotelu.

Takiej bajki nigdy w życiu nie widziałem. Pośród palm, fontann i kwiatów mieściło się kilkanaście różnych basenów, brodzików i jacuzzi.

Niestety nie starczyło mi baterii po wycieczce do Chin i nie mogłem zrobić więcej zdjęć. A odwiedziliśmy jeszcze wielkie sztuczne pole golfowe, które mieściło się po drugiej stronie hotelu. Poniżej widok hotelu z terenu pola golfowego.

Z powrotem wzięliśmy już taksówkę do akademika i w ten sposób zakończyłem tej jakże ekscytujący dzień.

Dzień 51 - Zhuhai i pałac New Yuan Ming

2011-01-01T15:15:00.000-08:00

Na sobotę zaplanowaliśmy sobie wycieczkę do Chin. Oczywiście nie było to daleko, bo dokładnie do miasta graniczącego z Macau - Zhuahi (czyt. Czuchaj). Gosia ze swoimi znajomymi była tam już dwa razy, jednak za każdym razem zwiedzali co innego, a co najlepsze - kupowali pamiątki o wiele taniej niż w HK i Macau.

Dojazd do granicy - oczywiście busikiem z kasyn. Samo przejście graniczne jest bardzo eleganckie i nieco 'gryzie' się z blokami na przeciwko :)

Po przejściu bardzo szczegółowej kontroli granicznej (wiza itp.) udaliśmy się w stronę centrum handlowego. Taki wielki bazar podziemny.

Nie wiem czemu, ale ochroniaż zwrócił mi uwagę, bym nie robił zdjęć :|

Idąc dalej byłem dość zdzwiony, że to już Chiny, bo czułem się trochę jak w mniejszym HK czy Macau. Wszędzie czysto, eleganckie centra handlowe, szerokie ulice usłane palmami, dobre samochody itp.

Czegoś mi jednak brakowało... nie było ani słowa po angielsku. Wszędzie chińskie szlaczki - nawet logo Mc'Donalda i Coca-Coli jest po chińsku.

Gosia zaprowadziła mnie na mały deptak, gdzie znajdowały się sklepiki z pamiątkami po 10 Yuan'ów czyli 4zł :) Tutaj zrobiłem dość pokaźne zakupy. Cena w HK za jedną rzecz byłaby ok 2-3 razy większa i to już po utargowaniu na jednym z targów. Kupiłem wachlarze, pałeczki, biżuterie, figurki Buddy itp.

Deptak znajdował się już trochę dalej od głównej arterii i tutaj czar prysł. Dało się już zauważyć lekki bałagan, trochę brudu na ulicach i biednych ludzi. Jednak wszystko to jeszcze było w miarę estetyczne i do zniesienia.

Co jeszcze rzuciło mi się w oczy to sposób w jaki odbywa się tu ruch uliczny. Ludzie jeżdżą jak chcą... na ulicach nie przepuszczają pieszych mimo światła zielonego, na deptaku zaś jeździ się na wszystkim: skutery, motory, rowery itp.

Kolejna rzecz to ceny. Wszystko jest tutaj kilka razy tańsze niż w HK. Przykładowo za zimny napój ze stoisk przy ulicy zapłacimy 4Y czyli 2zł, gdzie w HK to jest ok 9-10 HKD.

Ciekawie też transportują owoce i warzywa. Środek miasta a tu kobiety noszą ogromne kosze jak na wsi.

Dochodziła godzina 14.00, a my mieliśmy w planie zwiedzanie kompleksu 'The New Yuan Ming Palace', który jest parkiem z repliką 'Old Summer Palace' z Pekinu.

Dotarliśmy tam taksówką po wskazaniu kierowcy miejsca palcem na mapie :) Taksówki są tu też bardzo tanie :P Na miejscu wita nas wielki plac, który rozpościera się przed wejściem w tradycyjnym chińskim stylu.

Przed wejściem do pawilonów przechodzimy przez fosę i mostki.

Pełno też flag z postaciami smoków, a wejścia strzegą dwa wielkie posągi.

Wejście kosztowało 80Y ze zniżką studencką (btw. w żadnym miejscu w HK nie udzielali zniżek studentom). Dostaliśmy mapkę kompleksu i ruszyliśmy przed siebie.

Naszym oczom ukazał się dość spory dziedziniec z drzewkami bonzai.

Idąc przed siebie przechodziliśmy przez kolejne pawilony. W pierwszym znajdowały się stroje ludowe z dynastii Ming i Qing.

W kolejnym przedstawiona była pewna scena z królewskiego życia dynastii. Co ciekawe zaczepiła nas przewodniczka, która stała w tym pawilonie i tak była uradowana, iż mogła nam opowiedzieć cała historię po angielsku, że skończyć nie mogła. Po ok. 5 minutach opowieści postanowiliśmy pójść dalej.

Przechodziliśmy także przez pawilony w których zaprezentowano wystrój wnętrz z czasów 1300-1600r.

Wszystkie te pawilony połączone były charakterystycznymi, bogato zdobionymi korytarzami na wolnym powietrzu.

Pomiędzy pawilonami znajdowały się sceny, na których organizowano różne przedstawienia. Na powierzchni kompleksu codziennie odbywa się kilkanaście 'show'. Udało się nam trafić na dwa z nich, ale to później.

W centralnej części kompleksu znajduje się sporych rozmiarów jezioro. Na środku zaś z wody wyrasta mała wysepka. Można na nią popłynąć łodzią w kształcie smoka.

Idąc wzdłuż brzegu natrafiamy na bardzo stare drzewa z wiszącymi lianami.

Co ciekawe - gdy poprosiliśmy przechodniów, żeby zrobili nam wspólne zdjęcie, okazało się, że oni też chcą i pozowaliśmy do zdjęć z jakąś losową rodzinką, a także szalonymi nastolatkami.

Ogólnie rzecz biorąc, byliśmy jedynymi 'białymi' obcokrajowcami, a gdy mijała nas wycieczka szkolna, wszystkie dzieci robiły zdjęcia telefonami komórkowymi :)

Czas gonił, bo mieliśmy do obejścia praktycznie całe jezioro. Dla niektórych jednak czas się zatrzymał i w spokoju medytowali na przybrzeżnych ławeczkach.

Dopiero w połowie drogi na drugą stronę jeziora, można było zauważyć skalę budynków tam stojących.

Po drodze mijaliśmy 'przystań restauracyjną'. Otóż na wodzie ulokowany był bar gdzie można było się posilić.

Wszystko w mistycznej scenerii na przeciwko wysokiego mostu z chińskim dachem i zygzakowatego pomostu.

Na odwiedzenie zawiłego labiryntu po prostu nie mieliśmy już ochoty ani czasu. Jednak swoimi rozmiarami jest dość imponujący.

Po parku kursuje, dobrze znany z miejscowości turystycznych, auto-pociąg z małymi wagonikami.

Dochodząc do największych pawilonów w parku, usłyszeliśmy śmiechy oraz brawa. Okazało się, że trwa jedno z przedstawień. To było najwyraźniej skierowane do najmłodszych.

Trzeba przyznać, że stroje oraz choreografia była na najwyższym poziomie. Publiczności, jak widać, nie brakowało.

Tuż za wielkimi budynkami znajduje się zaciszny skwerek, gdzie panuje sielankowa atmosfera. Bez problemu można sobie przysiąść na trawce i delektować się orientalną scenerią.

Kierując się na najwyżej położony pawilon, zajrzeliśmy do pomieszczeń królewskich, w których można przymierzyć stroje z epoki.

Po wyjściu z powrotem na dziedziniec, naszym oczom ukazuje się widok znany z pocztówek - pawilon na wzniesieniu z charakterystycznymi schodami.

Pawilon jest połączony z dwoma mniejszymi, przez które wchodzi się na drugie piętro, gdzie trafiliśmy na kolejne show. Tym razem było ono ciekawsze, skierowane do starszych, bowiem były to tańce tradycyjne oraz gra na niecodziennych instrumentach.

Z balkonów rozpościerał się widok na pobliski kompleks pawilonów oraz jezioro. W tle można było dostrzec bloki miasta Zhuhai.

Wracając z przedstawienia udało mi się zaprosić do zdjęcia dziewczyny z pokazu :)

Kolejną atrakcją była sceneria do przedstawienia show o piratach itp. Wokół zbiornika wodnego znajdowała się miniatura tradycyjnej wioski chińskiej. W tle zaś rozpościerał się most.

Idąc dalej postanowiliśmy jeszcze wjechać kolejką na wzgórze. Ku naszemu zdziwieniu koljka była dodatkowo płatna. Czy warto było? W sumie tak i nie. Tak - dla widoków jakie mogliśmy podziwiać. Nie - nic oprócz widoku tam nie było.

Panorama Zhuhai'u była dość imponująca, przepełniona wysokimi blokami. W tle można dojrzeć budynki z Macau - Grand Lisboa Casino oraz wieżę telewizyjną Macau Tower.

To cud, że u góry udało nam się kupić napój, bo było bardzo gorąco. Na dowód - zdjęcie chińskiej Coca-Coli uwaga - waniliowej :)

Zjeżdżając na dół w ciasnych i dość chybotliwych wagonikach mogliśmy zobaczyć skalę kompleksu New Yuan Ming Palace.

Będąc już bliżej wyjścia natrafiliśmy na sztuczną fortecę z armatami. Dookoła na drzewach zawieszone były czerwone lampiony.

Ponadto siłowałem sie podnosząc ogromny głaz, a także nalewałem herbaty z wielkiego czajnika ;)

Niewiele dalej znajdował się iddylistyczny ogród z hodowlą drzewka bonzai.

W większość małych pawilonów można było skosztować tutejszych specjałów kuchni chińskiej.

Nad brzegiem jeziora znajdowała się kamienne molo w kształcie łodzi.

Przy wyjściu stała największa chińska rzeźba Inkstone, cokolwiek to znaczy. Dzieło przedstawia smoki, które oplotły chińską twierdzę.

Natomiast u boku całego parku Yuan Ming znajduje sie European Palace. Z ciekawości przeszliśmy się zobaczyć owe europejskie pałace, jednak więcej miały one wspólnego z chińską architekturą aniżeli europejską.

Zmęczeni całodniową wycieczką postanowiliśmy wracać. Dość długo nie mogliśmy złapać wolnej taksówki. Na szczęście w końcu udało się dotrzeć do granicy i wrócić do Macau.

To był niesamowity dzień. Po raz pierwszy miałem okazję być w Chinach i zobaczyć na własne oczy codzienne życie ludzi, a także poznać bliżej kulturę orientu.

Dzień 50 - Computer Expo and Macau Party in MGM casino...

2010-12-13T15:08:00.000-08:00

Zainspirowany rozmową z Tracy o nowinkach technicznych m.in. iPad'em Apple'a postanowiłem pojechać w piątek na komputerowe targi EXPO, które odbywały się w Exhibition Centre na wyspie Hongkong. Targi trwały 4 dni, a obecne tam firmy są znane na całym świecie. Niestety nie było jednak stoiska Apple, więc nie mogłem kupić iPad'a. Dodam, że w całym HK były już wyprzedane!

No ale nie o tym jest ten post. Na targi "Hong Kong Computer & Communications Festival 2010" w Hong Kong Convention & Exhibition Centre wybraliśmy się promem. W tym samym czasie musiały się odbywać jakieś regaty, ponieważ po całym Victoria Harbour pływały żaglówki.

Przyznaję, że trochę byłem zawiedziony targami, bowiem zamiast prezentowania super nowinek technicznych, znajdowały się tam tylko zwykłe stoiska ze sprzętem komputerowym, rtv, oprogramowaniem i telefonami komórkowymi. Ludzi było co nie miara i przeciskanie się pomiędzy alejkami graniczyło z cudem.

Pełno było podróbek iPadów, iPhone'ów itp. Można było też tanio kupić dyski twarde, monitory LCD i inne gadżety.Na każdym stoisku panowały inne, konkurencyjne ceny. Aż można było dostać oczopląsu od tych ofert.

Co ja sobie kupiłem? Tani filtr UV do lustrzanki oraz pędzelek do czyszczenia obiektywu - w sumie kilkanaście HKD :)

Z nowinek technicznych najbardziej podobało mi się rozwiązanie do gier w 3D na trzech osobnych monitorach - w okularach oczywiście. Efekt piorunujący!

Główną atrakcją każdych targów są oczywiście hostessy. Nie brakowało ich także tu w Hong Kongu...

Prezentowały dyski twarde, ładowarki, karty pamięci, a także reklamowały sieci komórkowe. Trzeba przyznać, że potrafiły przyciągnąć flesze reporterów ;)

Na wielu stoiskach odbywały się różne konkursy i gry. Firma SanDisk organizowała konkurs w którym trzeba było odpowiedzieć na proste pytania - oczywiście nie zapytali nas mimo iż staliśmy najbliżej :) Ewidentnie ominęli nas z mikrofonem :D

Na wyjściu pożegnał nas wielki laptop Lenovo...

Spędziłem na Expo ok. dwóch godzin, a następnie udałem się do przystani promów w dzielnicy Central, ponieważ nadchodzący weekend miałem spędzić u koleżanki Gosi w portugalskiej stolicy kasyn - Macau.

Po godzinnej podróży promem, którego cena była wyższa dlatego, że były godziny wieczorne, dotarłem do Macau. Odebrała mnie Gosia i pojechaliśmy do jej akademika. Podróżowaliśmy darmowymi busikami będącymi własnością kasyn. Zaletą akademika było umiejscowienie tuż obok kasyna :)

Akademik znajdował się na drugiej wyspie, więc podróż do centrum trochę trwała, ale za to panorama była bardzo ciekawa.

Sam akademik był bardzo przystępny, klimatyzacja w pokojach, duże pokoje i łazienki. Z przenocowaniem 'na waleta' nie było żadnego problemu... w ogóle nie sprawdzali dokumentów, ani nie była potrzebna karta jak w HK.

Po rozpakowaniu i odświeżeniu byłem gotów wyruszyć na Macau - w planie była impreza w jednym z kasyn. Zanim jednak wyruszyliśmy do centrum, poszliśmy coś zjeść z Gosią. I tu zdarzyła się sytuacja niespotykana. Otóż chwile po tym jak usiedliśmy do stolika spokojnej wietnamskiej restauracji, kilka dziewczyn wszczęło ze sobą bójkę, tak że wokół latały talerze, sztućce, a nawet wazony!!! Skłócone kobiety zaczęły się szarpać za włosy i wyzywać - po angielsku... Oczywiście były to jakieś niewychowane i nadpobudliwe turystki.. Cudem udało nam się ewakuować bez żadnych obrażeń!

Zmieniliśmy lokal i wyruszyliśmy na impreze :)

Podjechaliśmy darmowymi busikami do centrum i udaliśmy się do kasyna MGM. Jest to jedno z większych w Macau, a posiada swój odpowiednik także w Las Vegas. (http://www.mgmmacau.com/zh-hant). Przed kasynem stoi wielki lew.

W środku w holu głównym sztuczna sceneria, jednak bardzo miła dla oka.

W okolicy stołów do gry (gdzie zdjęć nie wolno robić), znajdował się klub. Na scenie grał zespół na żywo. Ekipa była tak genialna, że potrafili zagrać każdą piosenkę jak oryginał.

Niestety nie było za wiele miejsc siedzących, więc większość czasu tańczyliśmy lub staliśmy przy barze. O tak, właśnie bar był imponujący...

Około godziny 3 wzięliśmy taksówkę do akademika. To był dzień pełen wrażeń :)

P.S. Zdjęcia z imprezy w MGM są wykonane Gosi aparatem :)

Dzień 49 - Spotkanie z Tracy Wong oraz Sangria Night...

2010-11-20T08:07:00.000-08:00

Czwartek zapowiadał się na bardzo ciekawy dzień, ponieważ umówiłem się na spotkanie z pracowniczką firmy Euromoney. Firma Euromoney posiada siedzibę w Londynie, w USA i HK. Natomiast firma Future Processing, dla której ja na co dzień pracuję, wykonuje projekty dla Euromoney. W ten oto sposób moi koledzy codziennie kontaktują się z departamentem w Hongkongu, m.in. właśnie z Tracy Wong.

Korzystając z okazji postanowiliśmy się spotkać i porozmawiać o wspólnych interesach. Biuro Euromoney mieści się na 27 piętrze wieżowca Asia Pacific przy Queens Road East Wanchai.

Po zwiedzeniu biura, postanowiliśmy pójść na piwko do pub'u na przeciwko.

Rozmowa była bardzo przyjemna, mieliśmy wiele wspólnych poglądów i ciekawie mogliśmy porównać charakter pracy w HK i Polsce oraz Anglii.

Udaliśmy się także do restauracji na wspólną kolację. Jedzenie było wyśmienite.

Czas zleciał niesamowicie szybko i ok. 21.00 musieliśmy się rozstać. Było to naprawdę interesujące spotkanie :)

Jednak to nie koniec dnia... Wieczorem ekipa zorganizowała Sangria Night :D Spotkaliśmy się w Common Room i delektowaliśmy się niebiańskim trunkiem słonecznej Hiszpanii.

Czas zleciał nam na grze... w klocki, Eurobiznes, a także grze na komputerze itp. W sumie to nic ciekawego - taki o relax :)

Dzień 48 - Union Square i 4 najwyższy budynek świata...

2010-11-19T16:04:00.000-08:00

We wtorek niestety nie działo się nic ciekawego, ponieważ po pracy poszliśmy grać w piłkę nożną, a następnie na chwilę relaxu przy piwku na promenadzie Hung Hom. Zdjęć nie ma, bo nie było ku temu powodów.

Za to w środę postanowiłem się wybrać z Bali'm na Union Square. Znajduje się on niedaleko centrum dzielnicy Kowloon w zachodniej jego części. Koulun ze wszystkich sił stara się dorównać wyspie Hongkong, a ucieleśnieniem tych dążeń jest ambitny i imponujący projekt zagospodarowania Union Square.

Cała okolica jest jednym wielkim placem budowy. Oprócz wieżowców i centrów handlowych ma się tutaj znaleźć terminal dla szybkich koleji łączących Hongkong z Shenzen i Guangzhou.

Obok eleganckich apartamentowców stoi ekskluzywne centrum handlowe Elements. Jego powierzchnia rozciąga się dookoła Union Square na wielu poziomach.

Oprócz mega drogich butików i przepięknie zaprojektowanych restauracji możemy znaleźć tutaj na przykład... lodowisko!

Spacerując po Elements, które podzielone jest na różne 'elementy-żywioły' (np. ogień, woda, metal, drewno itp.) możemy zauważyć jeden ciekawy motyw - Mały Książe. Jest tu Różany Ogród, są postacie z bajki, a także elementy charakterystyczne jak słonio-kapelusz.

Dopatrzyłem się także i polskiej okładki na wystawie :)

Uwieńczeniem niespodzianek był Mercedes, jednak nie byle jaki! Cały wyłożony był kawałkami kryształów. Wrażenie piorunujące!

Po wyjściu na dach centrum handlowego, lądujemy na Civic Square, czyli dziedzińcu z fontanną, otoczonym palmami i restauracjami.

Niezwykle urokliwe i wyjątkowo ciche miejsce jak na środek centrum Hong Kongu!

U jego stóp stoi najwyższy budynek w Hongkongu - International Commerce Centre, który ma 118 pięter i taras widokowy na setnej kondygnacji. Jest równocześnie 4 najwyższym wieżowcem na świecie (484 m)!

Drapacz chmur zaczyna się od ciekawie zaprojektowanej ściany, która jednocześnie jest przeszklonym dachem CH Elements.

Niestety wjazd na setne piętro jeszcze nie był możliwy. Ukończenie budynku planowane jest na koniec roku 2010. Zaraz za budynkiem rozpościera się piękna panorama na Victoria Harbour i wyspę Hongkong.

Cały Union Square otoczony jest bardzo wysokimi apartamentowcami. Najciekawszy z nich posiada 'dziurę' pośrodku.

Pod budynkami kryje się cała infrastruktura tuneli, parkingów, przystanków autobusowych i ... metra. Tak właśnie na środku placu pod ziemią znajduje się największa stacja metra w Hongkongu. Wejścia znajdują się w centralnym punkcie Union Square.

Stacja MTR oczywiście jest połączona z centrum handlowym Elements.

Na uwagę w samym centrum zasługują jeszcze genialnie zaprojektowane restauracje. Nie jeden europejski lokal mógłby być zawstydzony. Poniżej kilka najciekawszych...

Po zwiedzeniu całego kompleksu udaliśmy się w kierunku Yau Ma Tei. Mijaliśmy trochę mniej ciekawych dzielnic...

Jedna z ulic nazywała się Saigon :)

Właśnie przy tej ulicy, na ścianie bloku wisiał napis po chińsku i ang. - 'Jesus is Lord', co świadczy, że chrześcijaństwo jest tutaj również obecne.

Przez przypadek trafiliśmy na targ warzywny, na który zaciekawiło mnie stoisko z lekami. Hmm to była naturalna apteka. Miły sprzedawca, mimo, iż nie umiał po angielsku, tłumaczył nam do czego służą poszczególne zioła, warzywa, korzenie.

Dzień 46 - wyrabianie wizy oraz Central Plaza...

2010-11-18T13:02:00.000-08:00

W poniedziałek postanowiliśmy pojechać na Hong Kong Island w celu wyrobienia wizy do Chin, jako że planowaliśmy spędzić tam jeden weekend :) Biuro do składania wniosków mieściło się w jednym z wieżowców, a kolejka jaką zastaliśmy przed wejściem była zdumiewająca. Na szczęście organizacja była wzorowa i już po pół godzinie znaleźliśmy się na sali. Trzeba było pobrać bilecik i wypełnić formularz. Mimo, iż było 7 stanowisk to będąc 157 w kolejce czekaliśmy około 2h30min. Po załatwieniu formalności wiza była do odbioru za 3 dni.

Było około południa, więc postanowiliśmy wjechać na taras widokowy Central Plaza, który mieścił się nieopodal. Widoki z 47. piętra są niesamowite. Nie ma co opisywać, zobaczcie sami!

Powyższe zdjęcia robił Matija z Serbii, a ja pozwoliłem sobie je wykorzystać na cele artykułu :) Po wizycie w Central Plaza pojechaliśmy prosto do pracy. Skorzystaliśmy z okazji i zrobiliśmy sobie pamiątkowe zdjęcie z logiem i nazwą uczelni...